प्रलयमा तमासा होइन, मानवता देखाऔँ !
देश यतिबेला गम्भीर विपद्को सामना गरिरहेको छ। बाढी र पहिरोले जनजीवन अस्तव्यस्त बनाएको छ। कतै घर बगेका छन्, कतै परिवारका सदस्य बेपत्ता छन्, कतै आफ्ना आफन्त गुमाएको पीडामा मानिसहरू आँसु बगाइरहेका छन्। यस्तो बेला सबैको ध्यान उद्धार, राहत र पीडितको जीवन बचाउनेतर्फ केन्द्रित हुनुपर्ने हो। तर दुःखको कुरा, यही विपद्लाई समेत केहीले मनोरञ्जन, प्रचार र कमाइको माध्यम बनाउने प्रयास गरिरहेका छन्।
विपद् प्रभावित क्षेत्रमा पुगेर जोखिम मोलेर भिडियो बनाउने, पीडितको दुःखद दृश्यलाई सामाजिक सञ्जालमा सनसनीपूर्ण ढंगले फैलाउने, मृतक र घाइतेको अवस्था देखाएर भ्युज बटुल्ने प्रवृत्ति बढ्दो छ। सूचना प्रवाह गर्नु आवश्यक हो, तर मानवीय संवेदनाको सीमा नाघेर पीडालाई प्रदर्शन गर्नु कुनै पनि दृष्टिले उचित होइन। मानिसको दुःखलाई सामग्री बनाउने प्रवृत्तिले समाजमा संवेदनशीलता कमजोर बनाउँदै लैजान्छ।
बाढी हेर्न जाने, पुल र नदी किनारमा भीड जम्मा गर्ने, खतरनाक स्थानमा उभिएर फोटो खिच्ने वा भिडियो बनाउने काम पनि रोक्न आवश्यक छ। बाढीको बहावलाई सामान्य ठानेर जोखिम लिनु बहादुरी होइन। यस्ता गतिविधिले आफ्नै ज्यान जोखिममा पार्नुका साथै उद्धारमा खटिएका सुरक्षाकर्मी र स्वयंसेवकलाई समेत थप समस्या सिर्जना गर्न सक्छ।
विपद्को समयमा गलत र भ्रामक सूचना अर्को ठूलो चुनौती बन्ने गरेको छ। सामाजिक सञ्जालमा अपुष्ट समाचार, पुराना भिडियो र मनगढन्ते विवरण फैलिँदा प्रभावित परिवार मात्र होइन, आम नागरिकमा समेत त्रास फैलिन्छ। त्यसैले कुनै पनि सूचना सार्वजनिक वा सेयर गर्नुअघि त्यसको सत्यता जाँच्नु आवश्यक छ। सही सूचना फैलाउनु सामाजिक जिम्मेवारी हो भने गलत सूचना रोक्नु पनि उत्तिकै ठूलो कर्तव्य हो।
यस्तो कठिन घडीमा सबैले आफ्नो स्थानबाट सहयोग गर्न सक्छन्। कसैले राहत सामग्री उपलब्ध गराउन सक्छ, कसैले उद्धारमा सहयोग गर्न सक्छ, कसैले पीडित परिवारलाई आवश्यक सूचना र सम्पर्कमा सहयोग गर्न सक्छ। प्रत्यक्ष सहयोग गर्न नसक्नेले पनि उद्धार कार्यमा बाधा नपुर्याउने, अफवाह नफैलाउने र जोखिमपूर्ण गतिविधिबाट टाढा रहने जिम्मेवारी निभाउन सक्छ।
विपद् केवल प्रभावित क्षेत्रको समस्या होइन, यो सम्पूर्ण समाजको साझा पीडा हो। आज अरूको घर बगेको छ, अरूको परिवार पीडामा छ भनेर बेवास्ता गर्ने अवस्था छैन। संकटका बेला समाजको वास्तविक चरित्र देखिन्छ। यही बेला हामीले स्वार्थभन्दा माथि उठेर सहयोग, सद्भाव र मानवीयता प्रदर्शन गर्नुपर्छ।
प्रलय तमासा होइन। संकटमा परेको मानिसको पीडा मनोरञ्जनको विषय होइन। केही क्षणको भ्युज, प्रचार वा कमाइका लागि मानवीय संवेदनालाई बन्धक बनाउनु हुँदैन। जीवनभन्दा ठूलो कुनै भ्युज छैन र मानवताभन्दा ठूलो कुनै कमाइ पनि हुन सक्दैन।
त्यसैले विपद्को यो घडीमा संयमित बनौँ, जिम्मेवार बनौँ र एकअर्काको साथ दिऔँ। सकेको सहयोग गरौँ, सही सूचना फैलाऔँ र पीडितको सम्मान गरौँ। संकटलाई तमासा बनाउने होइन, संकटमा मानवता देखाउने समय यही हो।
