जब जमिनमुनिबाट ‘आमा’ भनेको आवाज आयो!

काठमाडौँ । भोटेकोशीको बाढीले टिमुरेमा बितण्डा मच्चाएको चार दिन भइसकेको थियो। चारैतिर बाढीले थुपारेको माटो, ढुंगा र काठका थुप्रा थिए। कतै आफन्तको खोजीमा मानिसहरू भौँतारिइरहेका थिए, कतै उद्धार टोली बेपत्ताको खोजीमा जुटिरहेको थियो। बाढीले धेरैको ज्यान लिइसकेको थियो भने सयौँ मानिस अझै बेपत्ता थिए।

यही निराशाबीच शनिबार टिमुरेमा एउटा यस्तो आवाज सुनियो, जसले उद्धारमा खटिएका सुरक्षाकर्मीलाई फेरि आशा जगाइदियो।

जमिनमुनिबाट आवाज आएको थियो।

उद्धार टोलीले ध्यान दिएर सुन्यो। आवाज माटोको थुप्रोभित्रबाट आएको थियो। फेरि सुनियो—‘आमा’ भन्ने आवाज।

त्यसपछि उद्धार टोलीले समय खेर फालेन। आवाज आएको स्थानमा माटो हटाउन थाल्यो। माटो, ढुंगा र काठ पन्छाउँदै जाँदा केही समयपछि त्यहाँ एउटा बालिकाको शरीर देखियो।

उद्धार टोलीले उनलाई बाहिर निकाल्यो।

चार दिनदेखि माटोमा पुरिएकी सात वर्षीया बालिका शिरगङ्गा इचाई मगर जीवितै थिइन्।

गोसाइँकुण्ड गाउँपालिका–२ टिमुरेमा भोटेकोशी नदीको बाढीपछि माटोमा पुरिएकी बालिकाको शनिबार दिउँसो सशस्त्र प्रहरी बल नेपाल २० नम्बर गुल्म धुन्चेबाट खटिएको टोलीले जीवितै उद्धार गरेको हो। उद्धार गर्दा बालिका हिलाम्मे अवस्थामा थिइन् र उनको अवस्था गम्भीर थियो।

चार दिनसम्म माटोभित्र पुरिएर पनि जीवित रहेको खबरले घटनास्थलमा रहेका सबैलाई स्तब्ध बनायो। बाढीले जताततै विनाश गरेको अवस्थामा चार दिनपछि माटोमुनिबाट आएको त्यो आवाज आशाको आवाज बनेर आयो।

बालिकालाई तत्काल उपचारको आवश्यकता थियो। उद्धारपछि उनलाई हेलिकप्टरमार्फत रसुवा जिल्ला अस्पताल धुन्चे लगियो। त्यहाँ प्रारम्भिक उपचार गरिएपछि उनको अवस्था गम्भीर रहेको चिकित्सकले बताए।

धुन्चे अस्पतालका वरिष्ठ सर्जन डा. सुनीलकुमार दासका अनुसार बालिकाको अवस्था गम्भीर देखिएपछि थप उपचारका लागि शिक्षण अस्पताल महाराजगञ्जमा ‘रेफर’ गरिएको छ।

शिरगङ्गा मात्रै होइन, उनका आमाबुबा पनि बाढीको चपेटामा परेका थिए। बालिकाकी आमा अर्घाखाँची स्थायी घर भई हाल ग्लोबल आइएमई बैंकको टिमुरे शाखामा कार्यरत गीता इचाई मगर र बुबा लोकबहादुर उचाईलाई पनि सोही स्थानबाट उद्धार गरिएको थियो।

सशस्त्र प्रहरी निरीक्षक सोम गुरुङका अनुसार उनीहरूलाई यसअघि नै नेपाली सेनाको हेलिकप्टरमार्फत थप उपचारका लागि काठमाडौं पठाइएको थियो।

बाढी आएको चार दिनसम्म छोरीको अवस्था के भयो भन्ने अनिश्चितता थियो। तर शनिबार अचानक माटोमुनिबाट आएको आवाजले सबै कुरा बदलिदियो। उद्धार टोलीले आवाज सुनेपछि थालेको खोजी अन्ततः एउटा जीवन बचाउने अभियानमा परिणत भयो।

यो एउटा बालिकाको उद्धार मात्रै थिएन। बाढीमा आफन्त गुमाएका र बेपत्ता आफन्तको खबर कुरिरहेका परिवारका लागि पनि यसले आशाको ढोका खोलिदिएको छ।

किनकि बाहिरबाट हेर्दा माटोको थुप्रोभित्र केही बाँकी नरहेको जस्तो देखिए पनि त्यही माटोभित्र एउटा जीवन चार दिनसम्म संघर्ष गरिरहेको थियो।

भोटेकोशी हुँदै त्रिशूली नदीमा आएको बाढीले भने यसबीच ठूलो मानवीय क्षति गराइसकेको छ। नेपाल प्रहरीले शनिबार साँझ ४ बजेसम्म बाढी प्रभावित क्षेत्रबाट ६६९ जनाको शव फेला परेको जनाएको छ।

प्रहरीका अनुसार रसुवामा १३, धादिङमा ४९, नुवाकोटमा ४१, गोरखामा ५४, तनहुँमा ३१, चितवनमा २४८, नवलपरासी पूर्वमा १५८ र नवलपरासी पश्चिममा ७५ जनाको शव फेला परेको छ।

बाढी प्रभावित क्षेत्रबाट हालसम्म दुई हजार ३०१ जनाको उद्धार गरिएको छ। उद्धार गरिएकामध्ये रसुवाका ६७६, नुवाकोटका एक हजार ६२२ र धादिङका तीन जना रहेका छन्।

यता, बाढीपछि अझै धेरै मानिस सम्पर्कविहीन छन्। नेपाली सेना, नेपाल प्रहरी र सशस्त्र प्रहरी बल नेपालका कर्मचारीसमेत सम्पर्कविहीन रहेका छन्। प्रहरीका अनुसार नेपाली सेनाका ४४, नेपाल प्रहरीका २७ र सशस्त्र प्रहरी बल नेपालका १३ जना कर्मचारी अझै सम्पर्कविहीन छन्।

बेपत्ताको खोजी र उद्धारका लागि सुरक्षाकर्मी तथा उद्धार टोली सम्भावित जोखिमयुक्त क्षेत्रमा लगातार खटिरहेका छन्। माटोका थुप्रा, नदी किनार र बाढीले क्षति पुर्‍याएका क्षेत्रमा खोजी भइरहेको छ।

तर शनिबार टिमुरेमा भएको त्यो एउटा उद्धारले भने सबैलाई एउटा कुरा सम्झाइदिएको छ—आशा सकिएको हुँदैन।

चार दिनसम्म माटोभित्र पुरिएकी सात वर्षीया शिरगङ्गाको आवाज बाहिरसम्म आइपुग्यो। उद्धार टोलीले त्यो आवाज सुन्यो। माटो हटायो। अनि चार दिनदेखि हराएको एउटा जीवन फेरि उज्यालोमा आयो।

जमिनमुनिबाट आएको त्यो सानो आवाज—‘आमा’—अन्ततः एउटा बालिकाको जीवन बचाउने आवाज बन्यो।