आशा मर्दै थियो, दुई दिनपछि खोला किनारमा भेटिए शिवान!

काठमाडौँ । नवलपरासी पूर्वको गैँडाकोट नगरपालिका–१४, भागरका साढे दुई वर्षीय शिवान तामाङ दुई दिनदेखि बेपत्ता थिए। परिवार, स्थानीय बासिन्दा, नेपाल प्रहरी र सशस्त्र प्रहरीले निरन्तर खोजी गरिरहेका थिए। खोजीका क्रममा भदौ ४ गते बिहान करिब ९ः४० बजे शिवान जंगलभित्र खोलाको सिरानमा सकुशल भेटिए। तर घरबाट करिब १.५ किलोमिटर टाढा उनी त्यहाँ कसरी पुगे र दुई दिनसम्म कसरी बाँचे भन्ने प्रश्न भने अझै अनुत्तरित छ।

एकछिन कल्पना गर्नुहोस् त—साढे दुई वर्षको एउटा सानो बालक घरमा खेलिरहेको छ। उमेर नै त्यस्तो छ, जहाँ उसलाई आफ्नो कुरा राम्ररी भन्नसमेत आउँदैन। भोक लाग्यो भन्न सक्दैन, तिर्खा लाग्यो भन्न सक्दैन र डर लाग्यो भनेर कसैलाई सुनाउन पनि सक्दैन।

तर त्यही सानो बालक अचानक घरबाट हराउँछ।

घरको आँगनमा खोज्दा भेटिँदैन। वरिपरि हेर्दा पनि देखिँदैन। छिमेकी बोलाएर खोज्दा पनि अत्तोपत्तो हुँदैन। समय बित्दै जान्छ, तर बालकको कुनै खबर आउँदैन।

त्यो अवस्थामा परिवारको मनमा कस्तो पीडा र डर पैदा हुन्छ होला? यस्तै पीडादायी अवस्थाबाट गुज्रिएको थियो नवलपरासी पूर्वको गैँडाकोट नगरपालिका–१४, भागरस्थित शिवान तामाङको परिवार।

साढे दुई वर्षीय शिवान दुई दिनसम्म हराए। दुई दिनसम्म परिवारले बाटो हे¥यो। आफन्त र स्थानीय बासिन्दाले सम्भावित ठाउँमा खोजी गरे। नेपाल प्रहरी र सशस्त्र प्रहरीको टोली पनि लगातार खोजीमा खटियो। तर लामो समयसम्म शिवानको कुनै खबर आएन।

आशा कमजोर हुँदै गएको बेला भदौ ४ गते बिहान करिब ९ बजेर ४० मिनेटमा भने अचानक एउटा खबर आयो—शिवान भेटिए।

तर शिवान घरनजिकै भेटिएका थिएनन्। उनी मानिसहरूको भीडमा पनि थिएनन्। जंगलको बीचमा रहेको खोलाको सिरानमा उनी एक्लै भेटिएका थिए। अझ महत्वपूर्ण कुरा, दुई दिनदेखि हराएका साढे दुई वर्षीय शिवान जीवितै र सकुशल भेटिएका थिए।

घरबाट हराएपछि सुरु भयो खोजी

घटना भदौ २ गते बिहान करिब ७ बजेदेखि सुरु भएको हो। गैँडाकोट नगरपालिका–१४, भागर निवासी हेमकुमारी आले घरनजिकै रहेको शंखदेवी सामुदायिक वनमा च्याउ टिप्न गएकी थिइन्।

च्याउ टिपेर घर फर्किएपछि उनले नाति शिवानलाई घरमा देखिनन्। सानो बालक घरमा नभेटिएपछि हेमकुमारी आत्तिइन्। उनले वरिपरि खोज्न थालिन्। छिमेकीलाई खबर गरिन्। केही समयमै स्थानीय बासिन्दा पनि जम्मा भए।

घर वरिपरि खोजियो। बाटोघाटो हेरियो। सम्भावित ठाउँमा खोजी गरियो। जंगलतर्फ पनि मानिसहरू पुगे। तर शिवानको कुनै अत्तोपत्तो थिएन।

शिवान साढे दुई वर्षका मात्र थिए। उनी आफ्नो अवस्था वा आफू कहाँ पुगेको कुरा अरूलाई स्पष्ट रूपमा बताउन सक्ने अवस्थामा थिएनन्। त्यसैले परिवारको चिन्ता झन् बढ्दै गयो।

बालक नभेटिएपछि प्रहरीलाई खबर गरियो।

भदौ २ गते दिउँसो करिब ३ बजे छिमेकीमार्फत अस्थायी प्रहरी पोस्ट बेल्डियामा घटनाबारे जानकारी पुगेको थियो। त्यसपछि सशस्त्र प्रहरी बल नेपाल पूर्वी नवलपरासीलाई पनि खबर गरियो।

सूचना पाएलगत्तै खोजी अभियान सुरु भयो। सशस्त्र प्रहरी नायब उपरीक्षक संजिव पाण्डेको कमाण्डमा ९ जनाको टोली खोजीका लागि परिचालन भयो।

टोलीले सम्भावित क्षेत्रमा खोजी गरिरह्यो। तर लामो समयसम्म खोज्दा पनि शिवान फेला परेनन्।

पहिलो दिन बित्यो। साँझ प¥यो। रात भयो। तर परिवारले शिवानको अनुहार देख्न पाएन।

दोस्रो दिन पनि रोकिएन खोजी

सामान्यतया साढे दुई वर्षको बच्चा केही समय आँखाबाट ओझेल पर्दा पनि परिवार आत्तिन्छ। तर यहाँ दुई दिन बितिसकेको थियो। शिवान कहाँ छन् भन्ने कुनै जानकारी थिएन।

परिवारको मनमा अनेक प्रश्न थिए—शिवानले के खाए होलान्? पानी पाए होलान् कि पाएनन्? रात कहाँ बिताए होलान्? जंगलमा सुरक्षित छन् कि छैनन्?

तर खोजी रोकिएन।

भदौ ३ गते बिहान करिब ५ बजेर ५० मिनेटदेखि फेरि खोजी अभियान सुरु भयो। यसपटक ठूलो संयुक्त टोली परिचालन गरिएको थियो।

सशस्त्र प्रहरी निरीक्षक तेजबहादुर ठकुरीको कमाण्डमा ११ जना सशस्त्र प्रहरी खोजीमा खटिए। त्यस्तै इलाका प्रहरी कार्यालय गैँडाकोटबाट प्रहरी निरीक्षक लक्ष्मण गिरीको कमाण्डमा १० जना प्रहरी पनि खोजीमा जुटे।

स्थानीय बासिन्दाले पनि सुरक्षाकर्मीलाई साथ दिए। जंगलका बाटा खोजिए। झाडी हेरियो। खोल्सा तथा आसपासका सम्भावित क्षेत्र छानियो।

तर दोस्रो दिन पनि शिवान भेटिएनन्।

दिन ढल्दै गयो। परिवारको चिन्ता झन् बढ्दै गयो। तर सुरक्षाकर्मी र स्थानीय बासिन्दाले खोजी अभियानलाई निरन्तरता दिइरहे।

अन्ततः आयो खुसीको खबर

भदौ ४ गते बिहान फेरि खोजी टोली परिचालन भयो।

सशस्त्र प्रहरी बल, औद्योगिक सुरक्षा बेस प्रगतिनगरबाट सशस्त्र प्रहरी निरीक्षक कृष्णबहादुर पौड्यालको कमाण्डमा थप ७ जनाको टोली खटियो। इलाका प्रहरी कार्यालय गैँडाकोटबाट प्रहरी निरीक्षक लक्ष्मण गिरीको कमाण्डमा १० जना प्रहरी पनि संयुक्त खोजीमा निस्किए।

खोजी टोली जंगलतर्फ अघि बढ्दै थियो। सम्भावित क्षेत्रलाई क्रमशः छान्दै टोली अगाडि बढिरहेको थियो।

बिहान करिब ९ बजेर ४० मिनेटमा टोलीले खोलाको सिरानतिर एउटा सानो बालक देख्यो।

टोली त्यहाँ पुग्यो।

बालकलाई नजिकबाट हेर्दा सबै चकित भए।

त्यो बालक अरू कोही नभई दुई दिनदेखि हराइरहेका शिवान तामाङ थिए।

दुई दिनदेखि परिवारले खोजिरहेका शिवान। दुई दिनदेखि सुरक्षाकर्मीले खोजिरहेका शिवान। अन्ततः उनी भेटिएका थिए—जीवितै, एक्लै र जंगलको खोलाको सिरानमा।

यो खबर परिवारसम्म पुग्दा दुई दिनदेखि चिन्तामा डुबेको परिवारमा खुसी फर्कियो।

शिवानलाई उद्धार गरी नेपाल प्रहरी र आफन्तको जिम्मा लगाइएको थियो। उद्धारपछि उनको अवस्था सामान्य रहेको बताइएको छ। उनको गालामा सामान्य कोतारिएको अवस्था देखिए पनि ठूलो चोटपटक भने देखिएको थिएन।

तर शिवान कसरी पुगे जंगलमा?

शिवान भेटिएपछि परिवारले ठूलो राहत पाए पनि घटनासँग जोडिएका केही प्रश्न भने झन् गम्भीर बनेका छन्।

आखिर साढे दुई वर्षीय शिवान घरबाट करिब १.५ किलोमिटर उत्तरतर्फ रहेको जंगलभित्रको खोलाको सिरानमा कसरी पुगे?

यदि उनी आफैं हिँडेर त्यहाँ पुगेका हुन् भने जंगलको बाटो हुँदै त्यति टाढासम्म कसरी पुगे? बाटोमा कसैले देखेनन् किन?

अनि यदि कसैले उनलाई त्यहाँसम्म पु¥याएको हो भने त्यो व्यक्ति को हो?

यी प्रश्नको स्पष्ट उत्तर अहिलेसम्म बाहिर आएको छैन।

त्यस्तै अर्को महत्वपूर्ण प्रश्न छ—दुई दिनसम्म शिवानले के खाए?

साढे दुई वर्षको बालक दुई दिनसम्म घरभन्दा टाढा जंगलमा थिए। खानेकुरा कहाँबाट पाए? पानी कहाँबाट पिए? खोलाको पानी पिए कि? जंगलमा कुनै खानेकुरा भेटे कि?

रात कहाँ बिताए? चिसो, अँध्यारो र डरबीच उनले कसरी रात बिताए? जंगलमा कुनै जंगली जनावरको सामना भयो कि भएन?

यी प्रश्नहरू अहिले पनि रहस्यकै विषय बनेका छन्।

परिवारको खुसी फर्कियो

शिवानकी आमा सोनी तामाङ र बुबा नारायण तामाङ कामको सिलसिलामा भारततर्फ बस्दै आएको बताइएको छ। शिवान भने हजुरआमा हेमकुमारी आलेसँग बस्दै आएका थिए।

नाति अचानक हराएपछि हजुरआमाले भोगेको पीडा सहजै अनुमान गर्न सकिन्छ। केही समयअघि आफ्नै आँखाअगाडि रहेको नातिलाई अचानक खोज्दै हिँड्नुपर्ने अवस्था आयो।

तर दुई दिनपछि त्यही नाति जीवितै भेटिए।

दुई दिनसम्म रोकिएको सासजस्तै बनेको परिवारको चिन्ता अन्ततः खुसीमा बदलियो। शिवानको उद्धार परिवारका लागि केवल एउटा बालक भेटिएको खबर थिएन, यो उनीहरूको लागि सबैभन्दा ठूलो राहत थियो।

यो घटनामा स्थानीय बासिन्दा, नेपाल प्रहरी र सशस्त्र प्रहरीको निरन्तर खोजीले महत्वपूर्ण भूमिका खेलेको छ। दुई दिनसम्म सम्भावित क्षेत्रमा खोजी जारी राख्दै अन्ततः शिवानलाई परिवारसम्म फर्काइएको छ।

तर शिवानको सकुशल उद्धारसँगै एउटा रहस्य भने अझै बाँकी छ—साढे दुई वर्षीय शिवान जंगलको खोलासम्म कसरी पुगे? दुई दिनसम्म उनले के खाएर बाँचे? पानी कहाँबाट पाए? र त्यो ठाउँसम्म उनी आफैं पुगे वा कसैले पु¥यायो?

यी प्रश्नको जवाफ थप अनुसन्धान र तथ्य बाहिरिएपछि मात्रै स्पष्ट हुनेछ।